سلام...بعد از روزیان دراز...

امروز یه روز عادی بود...

عادی با کمی اشک و آه کم تر و بیشتر...

خیلی وقته نشستم و به صفحه خیره شدم...

اما...مغز : قفل...

انگار دیگه زندگی مام سر تا سر شده ارور

 یه دفعه دلم برا خدا تنگ شد...

وبلاگم خیلی گرفته شدی...انگار غصه داری...انگار میخوای بگی و نمیتونی...

من دیوونه نیستم...فقط بهترین دوست من بعد از خدا وبلاگمه...

حالا دلم برا اون دوس اولیه تنگ شده...

...گاهی دیدی بهت دروغ بگن...لهت کنن...

گاهی حرصت میگیره...اما...امان از حفظ ظاهر!!!

داری از درون فرو میریزی ولی باید یه لبخند زورکی لباتو بپوشونه...

بعضی وقتا نیستی...و وقتی برگشتی میبینی دیگه هیچیت سرجاش نیس...

هه...نمیفهمی نه؟؟؟

اینا رو کسایی میفهمن که کشیدن و چشیدن و دم نزدن...

اومدم چون دلم برای خدا تنگ شده بود...برای حرف زدن باهاش...

خیلی وقتا ما آدما انقد قاطی روزمرگیامون میشیم

که حتی چیزی رو که توی بند بند وجود این هستی در حال حرکته رو از یاد میبریم...

اینکه گفتم ما آدما شامل تمام آدم ها و به اصطلاح آدم ها میشه...

از بنده بگیر تا خواجه حافظ شیرازی...

خب میگفتم...

هرکسی به نوبه خودش فرو میره لای دل مشغولیاش و فکر مشغولیاش...

یکی غرق کار شده...

یکی رفته تو درس...

یکی باید به بچش برسه...

یکی به شوهرش...یکی به زنش...

هیشکی دیگه اعصاب درس حسابی واسش نمونده...حتی برای خدای خودش...همون که گفتم تو بند بند هستی هس...!!!

اومدم یا با خدا حرف بزنم...کاش میفهمید این آدمایی که خودش پزشو به فرشته هاش میداد چه کثافتایی شدن!

ولش کن...این حرفا دیگه قدیمی شده...

+دلگیرم...وختی دسات تو دسام نیس...

البته نه...الان تو که اینو نمیشنوی...

+با مته رو اعصابم نقاشی میکنی کاش میتوانسم فراموشت کنم کاش..........;{KOSAR}

+کوله مو پر تجربه کردم...پر تجربه های خودم..

+به اندازه کافی از زمین و زمان خسته شدم...........

+امشب یواشکی گریه کردم...امشب یواشکی با عروسکام حرف زدم...یواشکی چشمک ستاره ها رو تماشا کردم...

+کاش یکی بودم که بود و نبودش فرقی نداشت...

+منم میخوام عین همه زندگی کنم...

اصا مگه من چه فرقی با بقیه دارمممممممممممممممممممممممممممممممممممم

+اینجا شده ماتم کده اب نکنم بهتره!!

مواظب خودت و خدای خودت باش...

...نقطه ته خط